วันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

ฝนที่โปรย ... คือน้ำตาของฉัน : บทนำ

รักคืออะไร ???

คือการเอาของไปวางตรงที่ที่มันควรจะอยู่ 

คือการเอาหัวใจไปไว้ในที่ของมัน

ไม่ใช่ที่หน้าอกข้างซ้ายของผม 

ตรงนั้น !!

ข้าง ๆ หัวใจของเธอต่างหาก ...


                                   -------------------------------------


ทุกวันผมจะนั่งลงที่ม้านั่งยาวสีขาว เพื่อเฝ้ามองใครบางคนที่ผมก็ไม่รู้ว่าใคร ในสวนสาธารณะเก่าแห่งนี้ ผมหาสักคนที่ผมจะรัก "ใครคนนั้นในใครบางคน"


อันที่จริงผมแค่ทอดถอนหายใจทิ้งมากกว่า ผมก็ไม่ได้คาดหวังว่าจะเจอใครคนนั้นในพื้นที่เขียว ๆ นี้สักเท่าไหร่ รักน่ะเหรอ "มันยากสำหรับผม และคงยากยิ่งกว่า ถ้าไม่มีใครให้รัก"


จากตรงนี้ มีผู้คนวิ่งอยู่มากมายขวักไขว่ ผมลุกขึ้นยืน และสาวก้าวบาง ๆ ไปบนหนทางที่จะนำผมกลับห้องพัก


"กำแพงสี่เหลี่ยมหนา ๆ ที่คอยทำร้ายผมอยู่ทุกห้วงอารมณ์เหงา"

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น