เจ็บไม่ร้อง ...
เจ็บไม่ร้อง น้ำตาไหลเฉพาะเมื่อมีสุข
แม้ทุกข์ กัดฟัน เก็บกด ไม่ปริปาก
รอยยิ้มเพื่อคนข้างหลัง
ชีวิตมันไม่จีรัง ทำเพื่อตนเองอย่างเดียวทำไม
มีใจไว้รัก ขอตายพร้อมรัก ประจักษ์ โลกรับรู้
เกิดมาเป็นคน ชีวิตมันต้องสู้
อย่าโทษ "กู" โทษ "มึง" โทษ "ชะตา"
เรื่องราวชีวิตมันจะเป็นยังไง
มันจะเลวบัดซบเท่าไหร่
เชื่อเหอะ "กู" จะเขียนใหม่ ด้วยกำลังที่มี
วาดรอยยิ้มแห่งดวงใจใส่ท้องฟ้า
รวมทุกน้ำตา ที่ผ่านมา ใส่คันศร
เปลี่ยนแปลงความเศร้าเป็นกำลัง ง้างไว้ด้วยหัวใจ ไม่สั่นคลอน
ยิงปัญหา ให้ฉีกขาด ให้ทะลุ ให้ทะลวง
ปัญหายิ่งใหญ่ ศรนั้นไซร้ ใหญ่ยิ่งกว่า
เราเอง กูเอง นิยามไว้ จำใส่ใจว่า ...
"ความเข้มแข็งแกร่ง"
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น