วันจันทร์ที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2554

เร่าร้อน

ผมเฝ้ามองเข็มบาง ๆ ของนาฬิกาที่กระดิกไปข้างหน้า ผนังห้องสีเขียวขี้ม้ากับเรือนดำของมันไม่มีอะไรโดดเด่น บนเตียงไม้หลังนี้มีเพียงผมที่นอนทอดกายให้เปลือยเปล่าอยู่อย่างลำพัง ผมเดียวดายมานานนมเพราะเมียรักได้จากผมไป


เธอเก็บกระเป๋าหอบสมบัติและลูกทั้งสองไปด้วย ผมเองได้แต่เฝ้าภาวนาขอให้ในยามนี้มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น โหยหาเหลือเกินที่มันจะแว่วมาสักชั่วเวลาหนึ่งลมหายใจ เพื่อผมจะได้ไม่ต้องเสพสมกับร่างกายตัวเอง หากแต่เป็นเธอที่อยู่ตรงนั้น


"ก๊อก ก๊อก ก๊อก ก๊อก"


ผมเหลียวขวับไปที่ประตู หัวใจมันสั่นระรัว สะท้านไปด้วยความงุนงง ไม่รู้จะดีใจหรือสงสัยดี เสียงเคาะประตูดังก้องขึ้นมาแต่งละจังหวะ เหมือนมันจะพรากเอาชีวิตของผมไป ตัวของผมเร่าร้อนไปหมดแล้ว เร่าร้อนไปหมดแล้ว ...


"เข้ามาาาาา" ผมเอ่ยด้วยเสียงทั้งหมดที่มีอย่างไม่ทันควบคุม


รองเท้าส้นสูงสีแดงก้าวเข้ามาอย่างช้า ๆ ดุจดั่งราชินี ผมไม่แคร์อีกต่อไปแล้วว่าเธอจะเป็นเมียผมหรือไม่ ผิวขาวนวลของเธออิ่มเอิบขึ้นท่ามกลางไฟสีไข่ไก่จากหลอดเขี้ยวกลางบ้าน มันสาดแสงละมุนลงมาอย่างเอื่อย ๆ แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้ผมเห็นอะไรต่อมิอะไรได้อย่างชัดเจน


ชุดชั้นในตัวจิ๋วพาดอยู่อย่างหลวม ๆ บนเรือนร่างของเธอ ภาพและกลิ่นกายของเธอชัดขึ้นจนเธอมาหยุดอยู่ตรงหน้าของผม ไม้เสียเวลาพิรี้พิไรอีกแล้วผมเหยียดมีของผมออกไปเพื่อที่จะขยำปทุุมถันของเธอ และผมทำมันสำเร็จ


เธอยื่นหน้าของเธอมาใกล้ ๆ เพื่อประทับลมหายใจของเธอลงบนซอกคอของผมดุจตีตรา ผมคงเป็นทาสรักของเธอไปชั่วนิรันดร์ ไม่ทันปล่อยให้เคลิ้มดีนักเธอก็กดร่างอรชรของเธอลงมาแนบร่างเปลือยเปล่าของผม หัวใจของผมยังคงสั่นสะท้าน


เวลาอ้อยอิ่งอย่างยาวนานแต่เข็มนาฬิกายังอยู่ที่เดิม น่าแปลกใจเธอเป็นใครจึงหยุดเวลาได้ แต่ช่างเหอะผมขอใช้เวลาที่เหลือซอกซอนอยู่ในผิวกายของเธอ ขอเพียงได้อาศัยอยู่บนยอมเรือนอกของเธอ ขออิ่มเอมอยู่ในเรือนร่างอวมอิ่ม ขอตายอยู่ตรงนี้ไม่ไปไหนทั้งนั้นแหละ


หัวใจเต้นถี่ขึ้น เข็มนาฬิกาสั่นไหว แต่ไม่กระดิก หัวใจของเขาเต้นถี่ขึ้นอีก เธอยังคงโอบรัดเขาไว้ด้วยกลิ่นสวาทของเธอ หัวใจเต้นถี่ ถี่ ถี่ ถี่ เขาล่องลอยไปบนท้องฟ้ากล้าง บัดนี้มีเพียงเธอกับเขา


"ตึก ตึก ตึก ตึก"


แววตาของชายชราล่องลอยเคว้งคว้าง ร้างของเข้าหงายขึ้น และงอตัวในท่าสะพานโค้ง เข็มของนาฬิกายังคงเดินไปข้างหน้า แน่ล่ะที่ในห้องนี้มันไม่มีใครนอกจากเขา เขาเท่านั้น


มือของเขากำเจ้าโลกไว้แน่น ชีวิตและตัวตนของเขาจากไปพร้อมกับความฝัน "หญิงสาวคนนั้นเป็นนางฟ้า หรือซาตานจำแลงมากันแน่"

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น