เข็มเรียวเล็กของนาฬิกา กระดิกร่างผอมบางของมันไปรอบ ๆ เรือนกลมสีเทาเกือบดำ เสียงติ๊กติ๊ก อาจจะไม่ดังจนถึงขั้นสนั่น แต่สำหรับฉัน มันก็เพียงพอแล้ว ที่จะย้ำเตือน ฉันถึงอะไรบางอย่าง
บางอย่างที่สั่นไหวอยู่ภายใน ...
มันมักจะเดินไปข้างหน้าเสมอ เหมือนสายน้ำที่ไม่มีวันไหลย้อนกลับ ทุกครั้งที่มันขยับไปข้างหน้า มันจะผ่านตัวเลขที่เรียงกันไปเรื่อย ๆ จากตัวหนึ่งไปยังอีกตัวหนึ่ง
ซึ่งหากตัวเลขทุกตัวที่มันจะต้องเดินผ่านไปนั้น กลายเป็นตัวเลขตัวเดียวกันทั้งเรือนแล้ว สายน้ำที่ไม่ไหลย้อนกลับสายนี้ ก็คงจะไหลวนอยู่กับที่ หยุดนิ่งไม่ไปไหน อยู่บนหน้าปัดสีขาวของนาฬิการเรือนนี้อย่างแน่นอน
ไม่ต่างจากชีวิตของฉัน ที่ต้องเผชิญหน้ากับเรื่องเดิม ๆ ซ้ำไปซ้ำมา คำถามก็คือ ถ้าหากวันเวลาจะต้องหยุดลงอยู่กับที่แล้ว ใครกันล่ะ ... ที่จะอยู่ด้วยกันกับฉัน เพื่อเฝ้ามองมันหยุดอยู่ตรงหน้า ใครกัน !! ที่จะทำสิ่งเดิม ๆ ซ้ำ ๆ ไปด้วยกันกับฉัน
สำหรับฉัน ในตอนนี้แล้ว ยังไม่มีคำตอบ แม้ฉันคิดว่า ฉันรู้แล้วก็ตาม เพราะคำตอบของฉันมันก็คือ 'ไม่มีใคร' ซึ่งมันเท่ากับว่าฉันปราศจากโดยสิ้นเชิง และแน่นอน มันย่อมตรงกันข้ามกับคำว่ามี มันแปลว่าชีวิตของฉันต้องอยู่โดยลำพัง ว่างเปล่า และนี่ !! คือสิ่งที่มันซ้ำๆ วนไปวนมาอยู่บนเรือนนาฬิกาชีวิตของฉัน ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น