เด็กชายผู้ไม่เคยเข้าใจความอ้างว้าง นั่งอยู่คนเดียว
เขาเอามือเขี่ยดิน
ชุดนักเรียนมอมแมม เปื้อนคราบ
เสียงบรรยากาศอื้ออึง เขาไม่สนใจ ไม่เหลียวตา
"เธอรู้มั้ยว่าเธอทำผิด" ครูสาวขานมา
"มานี่เดี๋ยวนี้" ครูสั่งพลางตะหวัดไม้เรียว
ผั่วะ ! ครูสาวชะงัก "วราวุฒิเธอมาขวางทำไม"
เด็กชายผู้เอานิ้วเขี่ยดินตอบไป
"ครูตีเพื่อนผมเท่าไหร่ ตีผมเท่ากัน"
ครูสาวย่อตัวลงกอดเด็กชายเอาไว้
เด็กชายไม่เข้าใจ อะไรคือความรัก
เด็กชายเดินไป ทุกสายตามองจ้อง
เอานิ้วเขี่ยดินเหมือนก่อน เอานิ้วเขี่ยดิน
หากเราไม่รู้จักความอ้างว้าง
จะอยู่รู้จักความอบอุ่นได้อย่างไร
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น