กราบกราน แทบบาท วีระสตรี
สร้างวีระกรรม ดุจชายชาตรี เทียบเท่า
ถึงตัวเล็ก แต่ใจเหล็ก ตั้งมั่น อย่างขุนเขา
มีท่าน ถึงมีเรา ยืนเหยียบดิน
กราบท้าว ย่าโม สุรนารี
ถือดาบ เหล็กน้ำพี้ แข็งขัน
มือหนึ่ง ไกวเปล อีกหนึ่ง ต้องฝ่าฟัน
ยุทธภัณฑ์ สวมไว้ เท้าปักดิน
ลูกเอ๋ย หากแม่ นอนหลับตา
ขอจง รู้เถิดว่า แม่ไม่ ไปไหน
แม่จะอยู่ คู่ผืนดิน แต่นี้ไป
จงระลึก เอาไว้ ใน ปณิธาน
ถึงเดือนลับ ทรายทับ ถาโถม
แม่จะ โอ้ โอ้ โอม จนเจ้าหลับตา
แม่จะร้อง โอละเห่ เจ้าทุกครา
แม้ชีวา ตัวแม่ ต้องดับลง
โอละเห่ โอละเห่ บทแม่กลอม
ลูบกระหม่อม ลูบขวัญ ให้แม่หอม
ตรงแก้มเจ้า แก้มพสุธา แก้มฝั่งคลอง
ตรงแก้มเจ้า แก้มพสุธา แก้มฝั่งคลอง
แม่เฝ้ามอง จากพื้นดิน สิ้นกัลปา ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น