กำลังอยู่ที่หัวใจ ใช่ความกำยำ
ก้าวหกล้มแล้ว ถึงชอกช้ำ ไม่สนใจ
จักล้มกี่ครั้ง จักลุกขึ้นยืนใหม่
ประกาศให้เขารู้เอาไว้ คนจริง ไม่เหยาะแหยะ ... ไม่อ่อนแออะไรทั้งนั้น
กี่แผล กี่ความเจ็บปวด ... นิ่งสงบ
ข่มใจท้าทาย ต่อโชคร้ายที่เข้ามา
คนเราพลาดพลั้ง ย่อมไม่โทษโชคชะตา
ขาที่ยืนขึ้นมานั่นแหละ "ความเข้มแข็ง"
และฉันจะเข้มแข็งให้มากขึ้นอีก เพื่อปกป้องใครคนนั้น ... หนึ่งคนที่เรียกว่าชีวิตของฉัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น