หนังสือเล่มนี้ได้รับการสนับสนุนจากเพื่อนๆ หลายคน พวกเราทำงานกันยันสว่างเกือบทุกคืน ทำงานกันอย่างซื่อสัตย์ ซื่อสัตย์กับความฝันของพวกเราทุกคน ...
เราคิดกันว่า ทุกวันนี้สังคมเราอาทรกันน้อยมาก ไม่ค่อยเกื้อกูรกันเหมือนแต่ก่อน ชอบนะ ที่เห็นว่าบ้านใครมีโอ่งใส่น้ำเอาไว้ให้คนที่ผ่านหน้าบ้านไปมากินได้ ตอนนี้เหลือแต่ 'อ่าง' อ่างล้างเท้าบ้าง เลี้ยงปลาบ้าง อ่างอบนวดบ้าง !?!
เพราะการซื้อขายรึเปล่าที่ทำให้เรากลายเป็นคนที่เลือกได้ เรามีเอกสิทธิ์ที่จะเป็นผู้เลือก เป็นผู้บงการตราบได้ก็ตามที่เรามีเงิน บางอย่างที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและความยากลำบาก ก็ถูกยึดไปเป็นเจ้าของโดยคนมีเงิน
เงินเป็นเครื่องมือหนึ่งในการซื้อขาย ตำราว่าไว้อย่างนั้น แต่เรากลับเจอเรื่องนอกตำราเต็มไปหมด เงินทำให้คนบางคนยิ่งใหญ่และมีคุณค่ามากกว่าคนบางคน เป็นผู้วิเศษวิโสมาจากสวรรค์ชั้นฟ้าเบื่องบน ส่วนตัวแล้วพวกเรากลับไม่เชื่ออย่างนั้น แม้จะมีคนเชื่ออยู่เต็มไปหมด
บางทีพวกเราอาจบ้า ... อาจเสียสติ ... ก็ได้นะ
แต่คนบ้าคนเสียสติอย่างพวกเราอยากเห็นสังคมนี้อยู่บนพื้นฐานแห่งการให้และการแบ่งปัน คนบ้าอย่างพวกเรากลับคิดถึงป้าใจดีที่มีรอยยิ้มต้อนรับเราผู้เป็นคนแปลกหน้าด้วยวาจาแห่งความกรุณา แม้เราจะทำเพียงแค่ไปขอเข้าห้องน้ำก็ตาม เราคิดถึงสยามเมืองยิ้ม คิดถึงนาเขียวๆ ข้าวเหนียวในกระติ๊บ คิดถึงเมื่องที่ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว
คนบ้าอย่างพวกเราฝันเฟื่องนึกอยากเห็นสังคมนี้กอดกันเหมือนครั้งก่อน สมานฉันท์เหมือนโบราณ เราคิดถึงสิ่งเหล่านี้เหลือเกิน คิดถึงมันใจแทบขาด และหวังว่าจะมีคนคิดถึงสิ่งเหล่านี้ร่วมกันมากพอ
เพียงพอที่จะเปลี่ยนสังคมนี้ของพวกเรา หวังอย่างยิ่งว่าจะมีคนบ้าอย่างเรามากพอ ...
เราจึงเริ่มต้นงานเขียนเล่มแรกด้วยการเป็นผู้ขอ ขอสิ่งเหลือใช้จากเพื่อนๆ ทุกคนที่เรารู้จัก คือ กระดาเอสี่ที่ใช้แล้วหนึ่งหน้า ซึ่งก็มีคนให้และบ้างก็ไม่มีจะให้ บางอ้างว่าเลิกเก็บขยะขายมานานแล้ว กระนั้นทุกคนก็ยังช่วยกันอย่างแข็งขันเต็มกำลังความเพียร
เราได้ฝึกที่จะอ่อนโยน ในการรู้จักให้ และฝึกในการขอบคุณ เราได้กลับสู้พื้นฐานแห่งรากเหง้าคำสอนที่เราเรียนมาจากผู้ใหญ่ใจดี จากคุณครูผู้อารีอันเป็นที่รัก
"เวลาผู้ใหญ่ให้ของ หนูต้องขอบคุณด้วยนะคะลูก"
ผมขอขอบคุณทุกท่านที่สนับสนุนหนังสือเล่มนี้ เราขายแบบไม่ได้ตั้งราคา พวกเราคิดก่อนออกจากบ้านมาแล้วว่า หากจะต้องทำฟรีก็ถือว่าปันกันอ่าน เรี่ยวแรงของเราก็ถือว่าเป็นการร่วมกันทำความดี เป็นเพื่อนกันมันต้องทำดีร่วมกันอยู่แล้ว ไม่งั้นเราก็คงไม่ใช่มิตรแท้แน่ๆ
สุดท้ายขอบคุณที่อ่านหนังสือเล่มนี้ เราจะตั้งใจทำต่อไป เพราะเราเป็นคนบ้า ... ที่คิดถึงแต่เรื่องไร่นาและป่าสีเขียว ...
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น